Podo escribir os versos máis tristes esta tarde despois ver o Tour de Francia, pero outra cousa é que queira

O sábado 6 de agosto (te dice) estarei en Miño (insiste) no Festival Loro Facu (el notas te dice que) no que é a súa movida de (¿pero qué dice?) poesía que se ch(mire, esto me lo va a tener que explicar)ama Non Quero Rosas. Creo que será á hora do (perdone, pero le había dicho que el niño quería su ColaCao sin leche y con extra de amoníaco) vermú, pero solo soy un poeta que muere en la segunda temporada.

Nuria Vil? Si!

Andrea Valle? Tamén!

Lúa Mosquetera? Afirmative!

Ao final da recitada, bicarei bebés no embigo como sinal da miña divina proveniencia.

—Samu, graciñas por poñer os elementos máis importantes do artigo en negra para poder enterarnos sen ler en detalle toda esta merdallada.

—De nada.

A sofisticada máquina de chegar tarde a todos os sitios

Dez putos anos despois de publicar o puto Inflamable (Edicións Positivas, 2012) e de telo en formato EL SONIDO con MUSIQUIÑAS e todo subido a LA INTERNETE, tiven a santa puta decencia de subilo a Youtube.

Deste xeito e desde agora, poderás gozar da real galician poetry no teu dispositivo privado logo de paparte un anuncio dun curso de minar bitcoins cun aspirador.

Outro día explicarei como se realizou a gravación destes poemas, que tamén ten o seu aquel, e o porqué do son tan puto random que teñen. Pero, como digo, iso será outro día; probablemente, dentro doutros dez putos anos, xa que é o período mínimo que necesitan para seren levadas a cabo as cousas que non importan unha puta merda.

Poesia para beber e brigar

O 2 de abril estarei no Arrincandos Marcos na Livraria Traga-Mundos de Vila Real (Portugal) canda Helena Salgueiro, Eduardo Estévez, Marga Tojo e Sther F. Carrodeguas presentando os seguintes cachivaches:

  • Papelófono: trapallada que permite a interpretación de sons humanos a partir de escritos inhumanos mediante a percusión bucolaringótica dos versos ao chou.
  • Versificatore Plus: disto que un día pensas unha cousa que non lle ves xeito de llo dicir a un garda civil así de primeiras e pensas “isto mellor escríboo nun papel e dígolle a P. Macías de o publicar en Editriona Positiwälsh”.
  • Arrincando Marcos 2022: obra colectiva dos poetas antes mencionados que se espallará por Portugal coa finalidade de aplacar o ánimo dos veciños do sur e conseguir que perdan toda a esperanza de construción dun futuro en común cos trapalleiros do norte1.

O evento celebrarase ás 21.00h (o que deixa claro o perfil de público ao que vai dirixido) e ten un horizontal cartélido elaborado por P. Macías2 nunha máquina de prensar talento.


1 O norte regurxitará as súas cinzas.

2 P. Macías é o arquiduque de Edicións Positivas e responsable máximo deste evento. Calquera eventualidade, sachada á altura do xeonllo e falta de respecto contra calquera persoa ou institución sucedida durante este anuncio e o momento no que nos volvamos cada poeta á súa casa, será unicamente responsabilidade de P. Macías.

Funny stuff in a galician blog

Aínda que todo o mundo pense que no tempo se viaxa en liñas rectas, todo apunta a que se fai cur-ve-an-do.

Aínda que todo o mundo pense que o bo de viaxar ao pasado podería ser non cometer os erros nos que fomos caendo ao longo destes anos, todo apunta a que o mellor é chegar coas nosas actuais faltadas e insultos futuristas e presentalos como artiluxios anacronicamente máxicos. A arte1 do insulto.

Aínda que todo o mundo pense que existe unha necesidade natural en viaxar no tempo, o que realmente necesitas é saber que podes morrer e que podes aproveitar a situación para facer unhas bromas. A arte2 da chanza.

1 Suscranfivo pemenino.

2 Cada cousa que escribes é unha oportunidade fronte á nada. Oportunidade que, obviamente, acabas jodendo con jota.

I grandi talenti maturano tardi

Quen pode ser libre se domesticas os soños?

Mira, chico, yo1 ya es que no sé…


1 O “ego“, tradicionalmente asociado co “eu“, funciona esencialmente como un sufixo dentro da construción “galego“, na que “gal-” viría a significar “¿de verdad crees que deberíamos probar a irnos de vacaciones a Caldebarcos este año?” e “-ego” viría a ser “porque, si quieres que te diga la verdad, yo no lo veo para nada”.

Then came the lawyers

—¿Usted fue a Carballo y habló en el encuentro de mastericians de la Internet?

—Por quinta vez: sí.

—¿Y guarda buen recuerdo de dicho encuentro en tanto que el Internet es prácticamente un intangible?

—Así es.

—¿Hay vídeo que lo refrende?

—Hay, ciertamente.

—¿Y las típicas fotos en las que todo parece más interesante than the real thing?

—Of course.

—¿La organización ofreciose en grado sumo a soportar las cargas de su presencia?

—Sin duda.

—¿Algo que quiera decir antes de abandonar este contenedor de lixo inorgánico?

No me juzguen por el envase. Júzguenme por mis intenciones.

El vídeo es un vídeo con las cosas

Yo solo le dije “hazme una foto en el palco”

El empate nos vale

O xoves 9 de setembro estarei representando ao equipo docente de MBA MAL no Carballo Interplay 2021 no “Masters da internet. 1º encontro transversal de creación galega online”, que, probablemente, sexa o evento coa denominación máis axustada á realidade de todos os celebrados na Europa occidental nos últimos trinta anos. Participarei no primeiro dos seus paneis: “Youtube e Podcast”.

Estarán tamén metidos no allo Isaac de Podgalego, Carme de Café Derby 21, Olaxonmario e Nee Barros. Conducirá o asunto Alba Mancebo. Como proposta formal, Isaac mais eu diremos aleatoriamente cousas como “eh, bro” para intentar mimetizarnos co ambiente.

Podes botarlle un ollo ao resto do programa na web do asunto e mesmo reservar as entradas para ti e o teu asesor fiscal.

El empate nos vale.

Publicó su primer libro de poesía, pero le sigue picando el pito

O xoves 5 de agosto ás 21.00, para celebrar a Feira do Libro da Coruña, marcharei a Lugo para obrar a poesía dentro do ciclo Tarde e Tardiña, acompañando a Xurxo Chapela e Piti Sanz.

Enténdase neste contexto o termo “acompañar” como unha concatenación lineal non mesturada de recitados, uso percutivo do plectro contra a forma guitarroidea e a materialización muradá de cagarse na collona.

Todo isto terá lugar na Canella do Hospital. Se chove (que non vai chover), será na carpa da praza da Soidade, polo que, de ser ese o caso e para dotar o evento de certa coherencia, debería estar eu alí só.

Ah! A entrada é gratuíta ata completar a cabida do recinto, aínda que, persoalmente, creo que vos habían cobrar un ollo da cara.